Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2012

Μια εβδομάδα χωρίς δουλειά (από επιλογή)!




Σκόρπιες σκέψεις από μια ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ…

Εφτά ημέρες συνεχόμενης εργασίας, ώρες πολλές, άγχος αφόρητο, προβλήματα, παρεξηγήσεις κι ένας κόμπος στο λαιμό… Ένα ρεπό που δικαιούμαι, δύο χρωστούμενα κι ένα ταξίδι που περίμενα αλλά ακυρώθηκε συντέλεσαν στο να βρεθώ με μια εβδομάδα άδεια!

Όλο αυτό το διάστημα είχαν μαζευτεί πολλές ανειλημμένες υποχρεώσεις  που έπρεπε να διευθετηθούν όμως δεν υπήρχε budget. Service αυτοκινήτου, γιατροί, κομμωτήριο, αισθητικός, λογαριασμοί… όλα περίμεναν έξω από την πόρτα μια χαραμάδα για να… τρουπώσουν!  Η ευκαιρία, λοιπόν, δόθηκε αυτή την εβδομάδα.

Πήρα στυλό, χαρτί κι άρχισα να βγάζω πρόγραμμα όπως άλλωστε αρμόζει σε μια γνήσια Παρθένο.

Τώρα θα μου πείτε γιατί σας γράφω τα παραπάνω και τι σας αφορούν… Αρχικά τίποτα, δευτερευόντως είμαι ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ συνεπώς κάνω ότι μου κατέβει και τρίτον βρήκα την ευκαιρία να σας πω τα συμπεράσματα που έβγαλα μετά από μια εβδομάδα αποχής από τη δουλειά.

Όλοι μας συνηθίζουμε να παίρνουμε άδεια, αν όχι ολόκληρη το μεγαλύτερο μέρος της, το καλοκαίρι για να ξεκουραστούμε και να γεμίσουμε μπαταρίες! Λογικό! Πιστέψτε με, όμως, πως κάποιες ημέρες άδειας έτσι στο πουθενά, χωρίς λόγο, χωρίς ταξίδια, χωρίς σκοπό δίνουν δύναμη, μοιράζουν χαμόγελα και προσφέρουν απλόχερα ηρεμία.

Βρίσκεις χρόνο να τα «πεις» με τον εαυτό σου, να δεις κόσμο που δεν προλαβαίνεις με τις καθημερινές υποχρεώσεις, να κοιμηθείς χωρίς να πρέπει να ξυπνήσεις νωρίς για να πας για μπάνιο, να διασκεδάσεις (και συγκεκριμένα εγώ αυτή την εβδομάδα «άλλαξα τα φώτα» της διασκέδασης)  χωρίς να αγχώνεσαι για το πρωινό ξύπνημα, να περπατήσεις στο κέντρο της Αθήνας χωρίς να τρέχεις πανικόβλητος για να προλάβεις τις συγκοινωνίες και να βρίζεις όποιους βρεις στο διάβα σου και σε καθυστερήσουν. Βρίσκεις χρόνο να χαμογελάς και όχι να περπατάς με σκυμμένο το κεφάλι σκεπτόμενος το τώρα, το αύριο ίσως και το χθες. Ένιωσα ξανά φοιτήτρια με 6,7 χρόνια, όμως, παραπανίσιας εμπειρίας, ένιωσα πως αναπνέω, χαμογελάω και είμαι ανέμελη χωρίς να νιώθω τύψεις για αυτό.

Και θα σκεφτείτε κι όλα αυτά με λίγες ημέρες άδεια; Ξέρετε ποιο είναι το πρόβλημα πως όλοι μας κι αν όχι οι περισσότεροι, μπαίνουμε σε μια ρουτίνα, στην καθημερινότητα και μας «ρουφάνε» τα προβλήματα και οι έννοιες κι έτσι ξεχνάμε τα όμορφα, απλά πράγματα της ζωής. Βγαίνουμε χωρίς να διασκεδάζουμε μόνο και μόνο για να βγούμε, βλέπουμε φίλους και γνωστούς χωρίς να τους έχουμε επιθυμήσει απλώς επειδή πρέπει, ίσως επειδή βρέθηκαν μπροστά μας ή μας πήραν ένα τηλέφωνο δίνοντάς μας τη λύση για το «τι θα κάνουμε μετά;» ή ακόμα επειδή δεν έχουμε κάτι καλύτερο να κάνουμε και δεν θέλουμε να μείνουμε σπίτι.

Βέβαια, όλα αυτά χρειάστηκαν χρήματα όχι υπερβολικά πολλά αλλά χρειάστηκαν κάτι το οποίο αποτελεί πρόβλημα και το καταλαβαίνω. Αυτή τη φορά εγώ πήρα ένα «δώρο» και κατάφερα και έκανα τα παραπάνω όμως από δω και πέρα θα φροντίζω να μαζεύω χρήματα για να αφιερώνω μία ή δύο φορές το χρόνο μια εβδομάδα στον εαυτό μου, μια εβδομάδα για να ξανά-βρω τον εαυτό μου. Με βασική προϋπόθεση βέβαια πως θα είναι από επιλογή γιατί αλλιώς… το σκηνικό αλλάζει κι όλα ανατρέπονται!

 Σήμερα, Δευτέρα 15 Οκτωβρίου στις 22:00 θα θέλαμε να ακούσουμε και τη δική σας άποψη επί του θέματος, πόσες φορές νιώσατε πως σας «ρουφάει» η καθημερινότητα και πόσο συχνά κάνετε τη δική σας μικρή επανάσταση; Τι σας κάνει να χαμογελάτε και με τι αντιδράτε; Αυτά κι άλλα πολλά με μπόλικη τρέλα, με πάθος, χαμόγελα και γεμάτη καρδιά θα σας υποδεχτούν οι «ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΙ» 22:00-24:00 στον street-radio.gr